Πολλά παιδιά χαρακτηρίζονται ως «αδέξια» ή ακόμη και «τεμπέλικα» όταν δυσκολεύονται σε κινητικές δραστηριότητες. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτές οι δυσκολίες σπάνια σχετίζονται με έλλειψη προσπάθειας.

Ο κινητικός συντονισμός αποτελεί αποτέλεσμα της συνεργασίας του νευρικού συστήματος, της αισθητηριακής πληροφόρησης και του μυϊκού ελέγχου. Όταν αυτή η συνεργασία δεν έχει ωριμάσει πλήρως, το παιδί μπορεί να εμφανίζει δυσκολίες όπως:

•  σκοντάφτει συχνά,
•  στην ισορροπία, τις σκάλες, τα άλματα ή τα παιχνίδια με μπάλα, 
• παιχνίδι στην παιδική χαρά
• εκμάθηση νέων δεξιοτήτων
• εμφανίζει κινήσεις άχαρες ή ανοργάνωτες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι δυσκολίες αυτές σχετίζονται με την Αναπτυξιακή Διαταραχή Συντονισμού (Developmental Coordination Disorder – DCD), μια νευροαναπτυξιακή κατάσταση που επηρεάζει την οργάνωση και τον έλεγχο της κίνησης, χωρίς να οφείλεται σε μυϊκή αδυναμία ή άλλη νευρολογική πάθηση.

Τα παιδιά αυτά προσπαθούν — απλώς ο τρόπος που μαθαίνουν και κινούνται είναι διαφορετικός. Όταν οι δυσκολίες δεν αναγνωρίζονται, μπορεί να επηρεαστεί η αυτοπεποίθηση και η συμμετοχή τους στο παιχνίδι και στην καθημερινότητα.
Η παιδιατρική φυσικοθεραπεία, μέσα από παιχνίδι και εξειδικευμένες δραστηριότητες, στοχεύει στη βελτίωση του συντονισμού, της ισορροπίας και της λειτουργικότητας, βοηθώντας το παιδί να αναπτύξει δεξιότητες, αυτονομία και θετική σχέση με την κίνηση.

Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης.
Και κάθε προσπάθεια αξίζει κατανόηση και υποστήριξη.